تبلیغات
::: پرتیکان ::: - سنگ روی سنگ

سنگ روی سنگ

یکشنبه 2 دی 1386 , توسط احمدرضا سلیمانی

معنای یك سنگ اگر روی سنگ دیگر بند شود تنها این نیست كه خانه ای ساخته شود تا در خور نشستن باشد، سقفی بر چار دیواری جای بگیرد تا پناه و نشیمن آدمی از گزند سرما گرمای روزگار باشد. هر خشت كه بر خشت دیگر جای می گیرد، نشانه ای آشكار می شود از نقش سرزمینی كه مردمانی با باور ها و سنت های خاص در آن زندگی می كنند. همین نقش هاست كه از دیروز تاریخ تا امروز به یادگار مانده تا پیوند ما با خاك این سرزمین در نقش خشت ها و آجر ها حفظ شود؛ خشت ها و آجرهایی كه در گذر شتابناك امروز به آینده ارتباط خود را با سنت معماری ایرانی ما از دست داده و جور دیگری روی هم بند می شوند. اینجاست كه می توان از نقش ساختمان های بی روح در شهرهای خود گلایه كرد. اینجاست كه نمی توان به این ملغمه ای كه در ساخت و ساز امروزی راه یافته نام معماری ایرانی نهاد. هر نام دیگری كه بر روی این سازه های عجولانه بگذاریم چیزی از تلخی این گزاره كه ساختمان های كشور به لحاظ معماری فاقد هویتند، كم نمی كند.
ساخت و سازهای شهری كه روز به روز بر تعداد ساختمان های آن افزوده می شود، این روز ها آینه تمام نمای سبك و سیاق های متنوعی است. با این حال می توان ادعا كرد كه در این همه بنا تنها چیزی كه به چشم نمی آید هنر ایرانی است. هنری كه روزگاری با بنا ها و سازه های زیبایش یكی از نمایندگان هویت ایرانی- اسلامی به شمار می آمد. كافی است سری به شهرهای تاریخی كشور بزنید تا با تركیب واقعی عناصر هویتی در آثار معماری آشنا شوید. از مساجد كوچك و بزرگ گرفته كه راز ورزی اندیشه معنوی را در خود جای داده تا باغ ها و كوشك هایی كه هر یك به زیبایی نماینده روح ملی در معماری تاریخی این سرزمین بوده اند.