تبلیغات
::: پرتیکان ::: - برای ضیافت دوم

برای ضیافت دوم

پنجشنبه 15 آذر 1386 , توسط احمدرضا سلیمانی

خلاقیت - معماری

شاید درنگاه اول و وقتی "خلاقیت" را روی کاغذ می نویسیم ارتباطی با معماری نداشته باشد ولی وقتی  فضا تعریف می شود و در حوزه کاربردی قرار می گیرد هم راستای با هم چیزی به وجود می آورند به نام "معماری" .

اولین نکته ای که پس از اعلام موضوع ضیافت دوم ذهنم را درگیر کرد ارتباط این دو مقوله با هم بود وقتی که از هم جدا هستند و همچنین نتیجه ارتباطی که پس از تعاملشان بر قرار می گردد .شاید در این مجال نگنجد که درباره جدایی خلاقیت از معماری چیزی نوشت ولی به نظرم می رسد تعامل این دو زمانی پدیدار می شود که درک کنیم جدایی ذهن خلاق از معماری آن را تبدیل به  ساختمان بی طعم و بویی میکند و نه آنچه به آن روح معماری می گوییم .

چشم ما آنچه را که می بیند به مغز انتقال می دهد و با دیگر دریافت های ذهنی قبلی می سنجد و آنجاست که می توانیم مفاهیم را به دیگران نیز منتقل کنیم . پس معماری آن چیزی نیست که دیده می شود بلکه انتزاعی است از مفاهیم - اندیشه ها و فرهنگ هایی که با زبانی رازآلود آمیخته است.

معمار با در دست داشتن ابزار کار به کمک همین ذهن و دریافت هایش از جهان معنایی اطراف معماری می کند . معمار با تجزیه و تحلیل اندیشه ها و ارزش هایی که گفته شد فضایی بصری می آفریند .

به نظر می رسد تمام این گفته ها در ساختار ذهنی معمار دخالت می کنند و ذهن را آماده کرده تا مجموعه ای که به آن خلاقیت در معماری می گوییم حجمی را در فضا بسازد که در عین کاربردی کردن فضا نشانه ای رابه مخاطب بدهد که دوباره و دوباره آنچه را دیده نظاره کند و تکرار برای او متنوع و لذت بخش باشد .