تبلیغات
::: پرتیکان ::: - دروازه باغمیشه تبریز

دروازه باغمیشه تبریز

چهارشنبه 18 مهر 1386 , توسط احمدرضا سلیمانی

 !خطر نابودى!

319668.jpg
 


مردمان گذشته از روى تجربه دریافته بودند كه با كشیدن بارو به دور شهر یا محل زندگى خود مى توانند در مقابل تجاوز ها و حملات دیگران ایستادگى كرده و از خود دفاع كنند.
از این رو تاریخ تمدن ایران به طور عام و شهرها به طورخاص، پر از برج و باروهایى است كه براى حفاظت از دستاوردهاى زندگى یكجانشینى و آثار تمدنى دور شهرها و آبادانى هاى كوچك كشیده شده اند.
شهر تبریز به دلیل اهمیت سیاسى و اقتصادى از قدیم الایام و بویژه در دوران جنگ هاى ایران با عثمانى و روس با ساخت بارو به دور خود و ایجاد دروازه جهت رفت و آمد، اقدام به جلوگیرى از تجاوزهاى بیگانه و حفظ حریم خود كرده است.
وقوع زلزله هاى ویرانگر از یك سو و جنگ هاى دائمى از دیگر سو موجب شده كه بارو و دروازه هاى قدیمى تبریز ویران شود، به طورى كه براساس مندرجات تاریخ و جغرافیاى دارالسلطنه تبریز اثر نادرمیرزا بعد از زلزله ۱۱۹۳ هجرى - قمرى كشیدن باروى محكمى به دور شهر آغاز شد.
كار ساخت باروى تبریز ۳ سال بعد به پایان رسید و ۸ دروازه در ۸ جهت براى تردد به درون شهر در بارو نهاده شد.
امروزه غیر از ۲ دروازه «خیابان» و «باغمیشه» از دیگر دروازه هاى این شهر خبرى نیست.
در این میان دروازه باغمیشه، تنها دروازه از میان دروازه هاى هشتگانه تبریز است كه برخلاف واقع شدن در فضاى باز تاكنون پابرجا مانده است.
این دروازه به علت واقع شدن در پشت عمارت عالى قاپو (شمس العماره) به دروازه «عالى قاپو» معروف است.
این دروازه كه زمانى مبدأ ورود به كوى باغمیشه از كوى هاى بزرگ تبریز بوده و به رغم گذشت بیش از ۲۳۰ سال از عمرش همچنان پابرجاست و از ورودى شهر تبریز در یك سده قبل به ورودى كوچه حرمخانه و ساختمان هاى سنگى (داش ساختمان) در زمان حال تبدیل شده است.
بازار حرمخانه كه اكنون تنها طاق دروازه آن نشان از سرپوشیده بودن آن در روزگار گذشته دارد در زمانى نزدیك به ۴ دهه قبل همانند سایر بخش هاى بازار بزرگ تبریز مسقف بوده و گنبدهاى آجرى آن جلوه اى از معمارى شرقى بوده است.
گویا این اثر تاریخى همانند صدها اثر نابود شده دیگر تبریز از گزند روزگار در امان نمانده؛ به طورى كه فرو ریختن سقف گنبدى این بازار با گنبد دروازه باغمیشه همزمان بوده است.