تبلیغات
::: پرتیکان ::: - بیشنهاد ایران به یونسكو

بیشنهاد ایران به یونسكو

چهارشنبه 19 اردیبهشت 1386 , توسط احمدرضا سلیمانی
بناى تخت جمشید در ۱۹ اردیبهشت ۱۳۵۸ به عنوان نخستین اثر تاریخى ایران در فهرست آثار جهانى به ثبت رسید. در آن زمان ثبت این اثر تنها در محدوده مجموعه اولیه یادمان صورت گرفت و بعدها با پیگیرى مسئولان، حریم شهر تاریخى پارسه نیز در كشور به ثبت آثار ملى رسید.
امروز با گذشت ۲۸ سال از ثبت جهانى تخت جمشید، مسئولان و دست اندركاران حوزه میراث فرهنگى بر آن شده اند تا با تهیه و ارائه مستندات لازم، منظر تاریخى، فرهنگى و طبیعى پارسه را در فهرست آثار جهانى برسانند.
مدیر بنیاد پژوهشى پارسه ـ پاسارگاد، با اشاره به این كه پرونده منظر تاریخى، فرهنگى و طبیعى پارسه هم اكنون در دست تدوین است گفت: این حریم و منظر شامل مناطق پارسه، شهر استخر، پاسارگاد، كاروانسراها، همه راه هاى ارتباطى، قنات ها، كانال ها، سیستم هاى آبرسانى، معادن و ... موجود در منطقه است و وسعتى افزون بر ۴۰۰ كیلومترمربع (۴۰ هزار هكتار) را شامل مى شود.
محمد حسن طالبیان افزود: «ویلیام سامنر» كه براى نخستین بار در عصر حاضر پس از بررسى استقرارهاى تمدنى حوزه رودخانه كر (kor) كه در منطقه مرودشت تا دشت مرغاب واقع شده، نقشه هاى باستان شناسى این منطقه را تهیه كرد كه در حال حاضر نیز معتبرترین نقشه هاى موجود در این رابطه محسوب مى شود اما پس از گذشت ۶۰ تا ۷۰ سال از آن زمان، تعدادى از این استقرارها به دلیل توسعه كشاورزى در منطقه از بین رفته اند، تعدادى محدود و كوچك شده اند و تعدادى از آنها هم از نگاه سامنر دور مانده است.
وى با بیان این كه هنوز بسیارى از اطلاعات و ویژگى هاى مربوط به شهر دوره هخامنشى، باغات اطراف تخت جمشید، سیستم هاى آبرسانى و... به درستى شناخته شده نیست، اظهارداشت: ما از دوره عیلامى در منطقه پارسه و پاسارگاد و همچنین از دوره هاى پیش از تاریخ تا دوران اسلامى و معاصر دراین منطقه اطلاعات كاملى در دست نداریم.
طالبیان تصریح كرد: شناخت درست آثار تاریخى متعلق به دوره هاى مختلف، به افزایش درك صحیح از ویژگى هاى این دوره ها و حفظ آثار و بازسازى فضاى گذشته مى انجامد و به دنبال آن دستیابى به توسعه كشور از طریق هدایت فعالیت هاى مختلف عمرانى همراه با توجه به حفظ میراث تاریخى آسان تر و سریع تر محقق خواهد شد.
مدیر بنیاد پژوهشى «پارسه ـ پاسارگاد» ادامه داد: با هماهنگى هاى انجام گرفته با سازمان یونسكو، گروهى از متخصصان و كارشناسان خارجى، تابستان امسال به ایران و فارس سفر خواهندكرد و كارشناسان و باستانشناسان ایرانى را در تهیه نقشه هاى جدید و منظر تاریخى فرهنگى و طبیعى پارسه یارى خواهندنمود.
وى خاطرنشان ساخت: با این كه مجموعه پاسارگاد در سال ۱۳۸۳در فهرست آثار جهانى به ثبت رسیده است اما با توجه به كشفیات جدیدى كه به تازگى صورت گرفته، معتقدیم كه در حریم جهانى این اثر ارزشمند تاریخى باید تجدیدنظر صورت گرفته و از محدوده فعلى، گسترده تر شود.
به گفته طالبیان، در كاوش ها و فعالیت هاى باستان شناسى مشترك تیم هاى ایران و ژاپن كه به تازگى انجام شده، یك حصار جدید متعلق به دوره هخامنشى كشف شده كه بیش از ۸ كیلومتر آن در حال حاضر به روشنى، مشخص شده است وباستان شناسان این حصار را «دیوار پارس» نامیده اند.
وى تأكید كرد: بسیارى از كاروانسراهاى دوره اسلامى، تپه هاى تاریخى و پیش از تاریخ، بندها وسدهاى دوران هخامنشى و روستاهاى تاریخى در محدوده مرودشت تا دشت مرغاب قرار دارند كه باید در طرح جدید دیده شوند.
طالبیان در بخش دیگرى از سخنان خود به برخى اقدامات انجام گرفته در مجموعه تخت جمشید اشاره كرد و گفت: مرمت آرامگاه داریوش از چند سال گذشته در حال انجام بوده و ساماندهى جریان بازدید از مجموعه تخت جمشید، نصب تابلوهاى راهنما، حفاظت از پلكان ورودى با نصب قطعات چوب، برپایى كارگاه هاى مرمت، مرمت و احیا و پاكسازى كانال هاى آبرو زیرزمینى تخت جمشید با استفاده از روش هاى كاملاً تخصصى و باستان شناسى از اقداماتى است كه به تازگى در این مجموعه تاریخى انجام شده و یا در دست انجام است. ۱۹ اردیبهشت ماه، سالروز ثبت جهانى مجموعه تخت جمشید است.